Kanada’ya ailecek tatile ilk gidişimizden beri-ki bu ben daha ilkokuldayken oluyor- buraya eğitim için geri dönmeyi kafama koymuştum. Şehrin atmosferi, doğanın güzelliği ve insanların nezaketi beni ilk günden büyülemişti. Yıllarca üst üste dünyanın en yaşanılası şehri seçilen Vancouver’dan bahsediyorum evet! Kendimi bildim bileli, ailecek yurtdışı tatilleri yaparız ve üye olduğumuz farklı organizasyonlar sayesinde gezdiğimiz yerlerin lokalleriyle tanışma fırsatı buluruz. Türk kültürünün yanı sıra o kadar farklı kültürlerle o kadar uzun zamandır içli dışlıyım ki lisede exchange programla yurtdışına gitmeye ilk ne zaman karar verdiğimi hatırlayamıyorum. Sonunda exchange programa katılacak yaşa gelişimle ISE ailesi ile tanışmamı ve Türkiye’den en uzun ayrılığımı yaşadığım zamanları ise hiçbir zaman unutamayacağım.

k1ISE’nin paha biçilemez danışmanlığını takip eden başarılı bir başvuru sürecinden sonra 2009 Ağustos’unda-15 yaşımı doldurduktan 10 gün sonra- bavuluma kuru kayısıdan hurmaya lokumdan peştamale kadar Türk ve Orta Doğu kültürüne ait ne varsa koyup British Columbia’nın Nanaimo şehrine geldim. Buranın küçük olacağının bilincindeydim ama İstanbul’da doğmuş ve dünyada birçok görmüş biri olarak “küçük”ü daha farklı tanımlamış olmalıyım. Öyle ki; şehri gezmek, öğrenmek ve alışmak için okul açılmadan 10 gün önce host family’min yanına yerleşmiştim. Benden bir yaş küçük host sister’ıma, üç yaş küçük host brother’ıma, sevgili host mother’ıma, değerli host father’ıma, köpeğimize, kedimize ve son olarak şehrimize alışmam yaklaşık üç gün sürmüştü. Hala iletişimde olduğum ve Nanaimo ziyaretlerimde yanlarında kaldığım biricik hostfamily’min yanı sıra bir de dünyanın en mükemmel homestay coordinator’ına sahiptim. Ama yine de okulun açılmasına kadar olan bir haftada aslında on aylık bir süre için gitmiş olduğumu bilsem de sanki bu küçük şehirde bir ömür boyu kalmak zorundaymışım gibi bir psikolojiyle Türkiye’deki aileme müthiş bir özlem duyuyordum-tabiri caizse ev özlemi. :)

Çok geçmeden okul başladı, Türkiye’ye dönüşümde denklik alabileceğim şekilde derslerimi seçtim. Derslerde Kanadalılar’la, Değişim Öğrencileri k4
Gezileri(balık tutma, balina izleme, Mount Washington gezisi vs.) sayesinde benim gibi exchange’lerle tanışıyordum. Kanada’da eğitim sistemi eyaletten eyalete değişir, ben Galatasaray Lisesi’nden gelmiştim ve notlarımla önce sınıfta daha sonra okulda parmakla gösterilenlerden biri olmuştum-sene sonunda yapılan bir törenle Scholastic Award for Outstanding Achievement alarak geri döndüm. Bir yandan okul mükemmel giderken diğer yandan sonbaharda Kanadalı arkadaşlarımla k3Cadılar Bayramı için grup kostümleri bakıyor, kışın ailemle Christmas yemeğine gidiyor ve baharda Brezilyalılar’la Vancouver’da indirim kovalıyorduk. İlk gittiğim hafta her gün, takip eden haftalarda yavaş yavaş azaltarak ailemle görüntülü konuşmayı optimum seviyeye indiren ben; bahar geldiğinden beri ayda bir görüşmeye zaman ayıramaz olmuştum.

Derken nasıl olduğunu anlayamadan Haziran ayı geldi. Sadece benim değil, benim gibi hiçbir değişim öğrencisinin dönesi yoktu. Geri dönüş tarihlerimizi erteleyebildiğimiz kadar ertelesek de son olarak 1 Temmuz Kanada Günü’nü de kutlayıp birbirimizi unutmamak, sürekli iletişimde kalmak ve olabildiğince sık görüşmek şartlarıyla ayrıldık.

Ailemden tek başıma böylesi uzun bir süre için ayrılmak, bir hostfamily’nin gözetiminde olsam da önce kendi kendime emanet olmak, bir dolu sorumlulukla tek başıma baş etmek; bunların hepsini 15 yaşımda ailemden yarım dünya uzakta yapmak beni müthiş değiştirdi. Hala duygusal bir bağla bağlı olduğum ISE ailesine bu yolda benimle yürüdükleri için teşekkür ederim.

Bilen bilir; hayatımdaki ilk kırılma noktası Kanada’ya exchange için gidişim, ikincisi ise TurkishWIN ile tanışmamdır.

Canım Kanadalı kızlarla çekilen son fotoğrafımız, havaalanından... (Sonra tabii ki görüştük, exchange döneminden son fotoğrafımız bu!)

Canım Kanadalı kızlarla son fotoğrafımız, havaalanından…
(Sonra tabii ki görüştük, exchange’den son fotoğrafımız bu!)

 

 

Yazar Hakkında

Galatasaray Lisesi'nden mezun olup Galatasaray Üniversitesi İşletme Bölümü'nde okumaya başladım. Farklı kültürleri tanıyarak dünyayı gezmeyi tatillere sığdıramadım; lisenin bir yılını Kanada'da, geçtiğimiz yazları da İngiltere'de yaz okulunda ve Fransa'da stajda geçirdim. İlgiyle katıldığım etkinliklerin ve gezdiğim yerlerin yanı sıra kulağa küpe notlar da paylaşacağım sizlerle.

İlgili Yazılar

Yorum Yazın