Ders çalışmak yerine aklınıza gelebilecek her türlü işi yaptığım başka bir günde, bu kez de yazı yazmaya karar verdim. Müziğimi açtım, telefonumda sayaca baktım ve buradayım. Ne sayacı mı? Mezuniyete kaç gün kaldığını sayıyorum, 74 gün kalmış, bugünü saymazsak 73. Sayıyı söylerken kolay da, bir de bana sorun. :) 2016-03-27 15.42.40

Halihazırda tezim için laboratuvar demirbaşı olmuş ve tasarım projem için sabahlayacağım günler kapımdayken; kafam rahat etsin diye özenle seçtiğim seçmeli derslerimin birinin 5000 boyutlu grafikleriyle sınava çalışmak zorundayken diğer seçmeli dersime sunum hazırlamakla uğraştığım anda kendimi yine iş ilanlarına bakarken, hatta daha da ileri gidip İstanbul’dan ev bakarken bulduğum bir andayım şu an. Siz düşünün işin vahametini. Amaç çalışmak için kendime gaz vermek mi? Düşünelim; Tabii ki de değil! Tamamen kendimi bunalıma sokmak için olduğunu düşünüyorum bazen :)

Ülkemizin malum eğitim sisteminin sonlarına yaklaşmışken galiba pilim bitti. Okulumuz, hocalarının egoları ve buna bağlı olan zorluğuyla tanınıyorken insanın şarj olması da pek mümkün olamıyor haliyle. Ama yıkılmadım ayaktayım, ee haliyle de dertlerimle baş başayım. Şaka şaka öyle olmayayım diye yazıyorum. Mezuniyet yolundaki arkadaşlar size sesleniyorum psikologa toplu seansa gidersek indirim oluyormuş :)  İşin şakası bir yana, bitiyor olduğu için mutluyum. Herkes son zamanların tadını çıkar diyor, sonra çok arayacaksın diyor. Belki… 1000 yıl sonra neden olmasın tabi :)

İş hayatına atılmak, hayat için mücadele etmek ve en önemlisi hayallerimi gerçeğe dönüştürebilmek benim için daha cezbedici. Hayalini kurduğum iş için, bir kerecik derse giremediğimde, dersin hocasından “Senin patronun benim, mezun etmezsem oraya gidemezsin!” laflarını duyacak kadar hayal katilleriyle çevriliyken etrafım, çok da yadırgamıyorum bu düşüncelerimi. Okullar nasıl bu hale geldi diyebiliyorum sadece. Tüm bunların ışığında yorulduğumu hissediyorum ama yine de kötüydü diyemiyorum. Bunlarla mücadele edebilmeyi de öğrendim.

Sonuç olarak yine dersimi çalışmamış olmanın haklı gururunu yaşayarak yazımı sonlandırıyorum. Bugünü de atlattım sayenizde. Üniversitenin sonuna, dolayısıyla yeni hayatımın başlangıcına doğru gidiyorum. Bu yoldaki tüm arkadaşlarıma kolaylıklar diliyorum.

#Dirensonsınıföğrencisi

Sevgilerimle :)

Yazar Hakkında

İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü'nde Kimya Mühendisliği Bölümü'nde okuyorum. Halk danslarının yanında, farklı yerler gezmek, farklı kültürleri tanımak ve bunları fotoğraflamaktan inanılmaz keyif alıyorum. Kitaplar, filmler hayatımın çok büyük bir parçası. Yazılarımda da hayatımın bu parçalarını kendi bakış açımla yansıtmaya çalışacağım.

İlgili Yazılar

Yorum Yazın