Merhabalar, hep stajlarda ne kadar harika şeyler öğrendiğimizden bahsediyoruz. Ama madalyonun bir de öbür yüzü var ve o yüz daha acımasız, açıklaması daha zor.

Üniversiteyi kazandığımda nerede staj yapmak istediğimi biliyordum. Harika bir kurumsal şirketti, Türk şirketi olmasına rağmen globalleşmişti, çevreye duyarlı ve çalışanlarına değer veren bir şirketti, bence tam olarak çalışmam gereken yerdi.

 

s-56316fc96948f2449411863b9a05bb907de74523Ben de yaz stajımı orada yapmak için 6 ay önceden staj yapmak istediğim yere yalvarmaya başladım. Sonra staj günü geldi ve staja başladım, her şey harika olacaktı, çalışmak istediğim alan hakkında süper şeyler öğrenecektim, yıllar sonra bile orada öğreneceğim bilgileri kullanacaktım ya da orada öğrendiklerim iş hayatımın temel taşı olacaktı, kesin o branşa devam ederdim; zaten tam benlikti, belki yaz stajımı uzatırlardı da uzun dönem stajyer olarak devam ederdim, belki dünyayı bile yönetirdim.

 

 

Peki neler bekliyordum?super-stajyer

 

  • Çalışmak istediğim branşla ilgili fikir sahibiydim. Teoride bildiklerimi pratikte uygulamak istiyordum.
  • Sorumluluk almak ve bu sorumlulukları başarmak ya da başaramamak istiyordum.
  • Branşa uygun olup olmadığımı görmek istiyordum.
  • Kurumsal bir şirket içinde yapı taşlarını birinci elden tanımak, öğrenmek istiyordum.
  • Yapılan projelerin nasıl ilerlediğini görmek istiyordum.

 

Bunların hiçbiri olmadı o branşa bir daha yaklaşmayacağım bile. Ama bu kadar hayalini kurarken, neydi beni bu kadar olumsuzlaştıran?
1) Kendime yanlış bir yer seçmiştim, iş yükleri o kadar azdı ki stajyere verecek işleri bile yoktu. İstemiştim, ama yeterince araştırma yapmamıştım. Kendimi en son dosyaları alfabetik sıralarken bulmuştum.
2) İnsanların tutumları. Doluya koysam almadı, boşa koysam dolmadı arkadaşlar. Ne yapsam beceremedim. Sıcak kanlılığım ve düşük çenemle ben dünyanın en soğuk insanına dönüştüm. İnsanların iş bitse de gitsek tavırlarının yanında benim “Bana iş verir misiniz?” tavrım rahatsız edici ve sanırım yapay bulundu.
3) Fotokopi çekmedeki isteksizliğim. Kendimi öyle harika bulduğum için söylemiyorum, sırf meşgul olmak için kimlik fotokopisi çektim ama olmadı, her “Sana iş verelim, şunu çeksene” dediklerinde değişen surat ifadem de insanları rahatsız etti sanırım.

6513557-44

Peki günün sonunda neler öğrendim?
Daha iyi araştırma yapmayı, bir sonraki stajlarım için orada daha önce staj yapmış biriyle muhakkak konuşmayı, gözlem yapmayı öğrendim. İnsanları rahatsız etmek pahasına da olsa bir yığın soru sormaktan çekinmemeyi ve en önemlisi ne olursa olsun öğrenme çabamdan asla vazgeçmemeyi.

Ve güneş batarken tepelerin ardından unutmayalım ki öğrendiklerimizle şekilleniriz, kimin rol modeliniz olacağını ve kimden daha iyi öğreneceğinizi iyi seçin!

Yazar Hakkında

Marmara Üniversite İşletme Enformatiği öğrencisi ve TurkishWIN kampüs lideri.

İlgili Yazılar

Yorum Yazın