Kafamızı kaldırıp yukarıya baksak farkına varacağız, çok güzel şeyler bizi bekliyor.

YÖK’ün aldığı bir kararla bütünleme sınavlarının yapılıp yapılmaması üniversitelerin inisiyatifine bırakıldı. Böyle olunca üniversitelerin çok büyük bir kısmı da bu dönemden itibaren bütünlemeleri kaldırmaya karar verdi. Tabii büyük bir kısmımız şok yaşamış olsa da bu hepimiz için iyi oldu. Peki neden iyi oldu?

Çünkü bundan sonra nasıl olsa bütünlemeler var, o zaman hallederiz diyemeyeceğiz. Bunu diyemeyeceğimiz için de derslere zamanında çalışmamız gerekecek ve böylece en büyük sorunlarımızdan biri olan tembellikten kurtulmak için bir başlangıç yapabiliriz. “Başlangıç yapabiliriz” çünkü bütünlemelerin kalkması bizim üzerimizde ki tembelliği tamamen atmamıza yardımcı olamaz ama her şey için bir yerden başlamak gerekiyor.

Şöyle düşünün, siz nasıl olsa bütünlemeler var gerekirse orada hallederim deyip bir gününüzü boş işler yaparak geçirirken aslında hayatınızdan iki gün kaybediyorsunuz. Bir gün boş geçirdiğiniz için, bir gün de o boş geçirdiğiniz gün de yapmanız gereken işi yapmak için.

Bunu yapmaya da o kadar çok alışıyoruz ki, iş hayatıyla veya üniversiteden daha önemli şeylerle karşı karşıya kalınca ne yapacağımız şaşırıyoruz. Bir de örneğin; benim gözümde üniversite sonrası akademik düşünmeyen birisi için yüksek lisans yapmak, sürekli boş zaman geçiren birinin gerçek hayattan kaçmak için ürettiği bir çözüm ve böyle düşünen öğrenci sayısı her geçen gün artıyor. Şu an bu yazıyı okurken, bu sorunlar bütünlemelerin kalkmasıyla olabilecek şeyler mi diye soruyor olabilirsiniz. Cevabım evet; çünkü yukarıda bahsettiğim gibi bir yerden başlamak gerekiyor.

project-managerİtiraf etmeliyim ki ben de bu bahsettiğim öğrenci tiplerinden biriydim, ta ki okula gidemeyene kadar. Evet, artık kaçıncı dönem olduğunu bile sayamadığım dönem sayısı kadar saçma sorunlardan okula gidemedim ama bu hayatımda başıma gelmiş en güzel şeylerden biri olabilir; çünkü tanıdığım herkes üniversitede derse girerken ben ya evde ya da sokakta bir şeyler yapmalıyım diye geziyordum. O zaman anladım aslında ne kadar tembel ve harekete geçmekten korkan biri olduğumu. Özel olarak bunun üstesinden gelmem gerektiğine de karar vermedim. Sadece sürekli okuyarak, araştırarak, konuşarak yavaş yavaş bunu yenmeye başladığımı fark ettim. Bunu boş zamanım olduğu için yapabildim ama olmasaydı ve zamanımı doğru kullanmasaydım şu an bu yazıyı bile yazıyor olamazdım. Senin boş zamanın vardı, biz ne yapalım diye soranda olabilir şu anda. Benim yaşıtlarım üniversiteden mezun olacak yaşa geldi ama benim ne zaman mezun olacağım belli değil. Ama bu demek değildir ki ben artık üniversiteye ve diplomaya bağlı bir insanım (yine de üniversiteyi bitireceğim). Kendi fırsatlarımı kendim yaratmaya çalışıyorum ve şimdi bir girişimin içine dahil oldum, bir yandan sosyal sorumluluk projesi altında bir işe başladık. Ayrıca kendi oluşturduğum, şu anda araştırma geliştirmesiyle uğraştığım bir projem var ve bunun ne olduğunu da kimseden saklamıyorum; çünkü bunu saklamadığım için bir şeylerin peşinden koşabiliyorum.

Ve şu ana kadar bahsettiğim her şey bir bütünleme sınavının kalkmasıyla olabilecek şeyler; çünkü bizim bir şeylerin farkına varmamız ama buna da istekli olmamız gerekiyor.

Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Dip not: Bu yazıda 6 kere çünkü yazmışım. Bununla beraber 7 oldu :-)

 

Yazar Hakkında

İlgili Yazılar

Yorum Yazın